wtorek, 21 stycznia 2014

Heh nawet nie wiem jak to nazwać może wam się spodoba .... EWELINA TYM RAZEM DLA CIEBIE :*



‘No to kiedy się spotykamy ??? ’ –Ujrzała te słowa Nadia i od razu ruszyła do czarnej klawiatury z czarnymi, nieco  już przetartymi klawiszami. A na jej pulpicie od razu ukazały się szybko przeplatające litery „Jutro, jest weekend więc spotkajmy się właśnie wtedy ale teraz mama mnie woła więc sory,
Pa :*”-Nadia od  razu ruszyła do jasnego salonu i z dumą maszerowała koło kanapy:
-Dobra, dobra siadaj  córa film się zaczyna a ty jak już chyba zauważyłaś to przezroczysta nie jesteś ??­
-Ok. Mamo ! Mogę zadać ci pytanie ale powiedz, że się zgodzisz –obiecaj mi to –powiedziała z niepewnością Nadia
-Dlaczego mam się zgadzać jak nie wiem nawet o co chodzi ??-odpowiedziała oschle mama wpatrzona w nowe historie aktorów w jej ulubionym serialu
-No a więc słuchaj chciala bym jechać jutro z Martyną do miasta, ale dojedziemy sobie na busa rowerem, więc nic nam się nie stanie a zresztą Martyna dokładnie zna Łowicz więc raczej nie zginiemy!  -odparła z zastanowieniem dziewczyna choć na jej twarzy było widać lekki uśmiech, a policzki oblane rumieńcami ozdabiał nowy krem,który dostała na mikołajki  od koleżanki
-Co chcesz jechać do Łowicza sama ?-zapytała z bulwersem mama wstając z wygodnego miejsca siedzenia,choć było widać po jej twarzy,że nie była zadowolona z tego powodu
-Nie,nie sama wiesz,że z Martyną a z nią mogę czuć się w miarę bezpieczna
-I to mnie pociesza,uważam że pomimo tego roztrzepania i tak jest rozsądna ale nie wiem muszę to uzgodnić z ojcem  jak przyjdzie z pracy-spojrzała mama na Nadię a w jej oczach zauważyć można było delikatność i troskę o dobro córki jak gdyby były one wydostane gdzieś z głębiny serca.
 Dziewczyna spoglądała  co chwilę na mamę, która już spoczęła na czerwonej,obitej skórą kanapie, wreszcie zdecydowała się na powrót do pokoju. Ruszyła w stronę korytarza cicho praktycznie bez szelestu aby od czasu do czasu słuchać było otarcie się wełnianych butów o ciemnobrązowe panele.Nadia otworzyła szerokie rozsuwane drzwi z zamazanymi szkłami po środku,które dzieliły korytarz z jej ogromnym pokojem.Wzięła z regału na książki nowo co zakupiona powieść,siadając założyła nogę na nogę i otworzyła grubą książkę.Uwielbiała czytać i mogła by to robić cały dzień, zapominając nawet o posiłkach, ale przez ostatni czas nie mogła by na pewno zapomnieć o pisaniu z Piotrkiem.
Obudziła się,zerknęła na zegarek i pędem pobiegła do łazienki.Wychodząc zauważyła mamę popijającą resztki gorącej kawy,które pozostały w porcelanowej filiżance,pędem podeszła do niej i zapytała 
-No i ?????-przedłużając jak tylko można ostatnią literę 
-Ustaliliśmy z ojcem , że możesz  jechać,ponieważ uważamy że jesteś już duża i w miarę odpowiedzialna...
Mama jeszcze coś mówiła o bezpiecznym poruszaniu się po większych miastach,ale Nadię nie zbyt to interesowała dalsza wypowiedz mamy dla niej liczył  się tylko wstęp
 Raptownie wybiegła z kuchni i ruszyła w stronę pokoju,gdzie wyszperała z szafki swoje najlepsze ciuchy i zaczęła je powoli zakładać.

________________________________________________________________________________

 -Dobra teraz twoja kolej rzucaj -powiedziała z entuzjazmem Nadia,a z jej zachowania można bylo wywnioskować,że nie może się nacieszyć każdą chwilą spędzoną z Piotrkiem nawet tą na głupim rzucaniem kuli by zbić jakieś głupie pachołki, co wcześniej wydawało jej się na tyle bezsensowne jak latanie mężczyzn na piłką co powszechnie nazywane jest piłką nożną.Piotrek rzucił kulą spojrzał z uśmiechem na dziewczynę i powiedział :
-Mam pomysł pójdźmy na pizzę -zgadzasz się ????-zapytał z zainteresowaniem
-Spoko nie ma sprawy,szczerze to trochę zgłodniałam 
-Ja też i znam genialną pizzerię z najlepszymi daniami-powiedział,wziął Nadię za rękę i trzymał aż do miejsca,gdzie mieli zjeść wspólny,pierwszy posiłek
-A więc jaką zamawiamy??podsunął jej pod nos kartę z pizzami co inni nazywają MENU
- Capricossa może być Duża??-zapytała z niepewnością Nadia ,przygryzając dolną wargę
-Pewnie,moja ulubiona-uśmiechnął się i wskazał na okrągły stolik z czterema krzesłami
-Usiądź a ja pójdę złożyć zamówienie-po czym wysunął krzesło najbliżej ściany,gdzie miała usiąść i odszedł w kierunku kasy
"Boże, o czym ja mam z nim gadać przez Internet to było jakieś prostsze i osiągało poziom nawet banalny,dziwię się,że jeszcze nie uciekł rozmowa wcale nam się nie klei,z resztą pewnie on też był trochę zaszokowany w końcu zdjęcie,które mu wysłałam trochę różniło się od rzeczywistości,na nim sliczna dziewczyna z lekko rozwianymi włosami na czarno-białej fotografii a tu niespodzianka brzydal z prostymi włosami przypominające sznurki,niebieskie oczy które wydawały się i tak najlepsze a na dodatek dwa pieprzyki koło prawego ucha" -myśli jej zdawały się dołować ją jeszcze bardziej i gdyby nie zauważyła jak nadchodzi spełnienie jej ideału najprędzej rozpłakała by się i uciekła
-Już jestem sorki,że tak długo mnie nie było ale była duża kolejka 
-Przecież nic się nie stało wiem jak to jest sama czasami mam ich dosyć -powiedziała a na jej twzrzy pojawił się nie zbyt entuzjastyczny uśmiech
-Wiesz-zaczął niepewnie -Jestes najpiękniejszą dziewczyną jaką mógłbym sobie wymarzyć 
-Przestań,ja chyba żartujesz to ty jestes super-odpowiedziała a gdzieś w głębi serca od razu zrobiło jej się lżej
Cały czas ktoś wchodził i wychodził,ale młodym wcale to nie przeszkadzało,choć apetyt narastał u kazdego z nich.
-Proszę bardzo pizza duża Capricossa dla państwa-powiedziała niczym z marszu kelnerka a na jej twarzy pojawił się urzędowy uśmiech
-Dziękujemy-powiedzieli równo obydwoje po czym wybuchneli smiechem,po czym zaczęli się rozkoszować nowym smakiem    
- To naprawdę najlepsza pizza jaką kiedykolwiek jadłam -zaczęła
-A nie mówiłem-Nadia przyzwyczaiła się,że na jego twarzy cały czas widnieje uśmiech nawet gdy je pizze 
-Dlaczego nie jesz? Nie jesteś głodna ???-zapytał Piotrek spoglądając na 2 pozostałe kawałki pizzy które,leżały talerzu u dziewczyny
-Nie, wiesz co jakoś nie mam ochoty-powiedziała Nadia choć najchętniej zjadłaby całą swoją porcję i być może nawet skusiła by się na dokładkę ale nie chciała wyjść na pierwszym spotkaniu na jakąś nie "nażartą"osobę ,za którą trzeba się wstydzić,więc trzeba ją trzymać gdzieś w odizolowaniu od ludzi cywilizowanych
-W takim razie mogę kawałek twojej ??
-NO pewnie !-uśmiechała się fałszywym uśmiechem,którym obdarowywała ludzi w niezręcznej sytuacji
Nadia patrzyła jak każdy kęs tej pizzy która miała należeć do niej wędruje w jego ustach i za każdym razem miała ochotę mu go wyrwać i zacząć krzyczeć ;"TO MOJE ZOSTAW TO !" ale czasami potrafiła się pohamować i właśnie to teraz zrobiła.Gdy skończyły się już dla niej te męczarnie postanowiła,że pójdzie do drogerii, a jemu bedzie kazala iść po jakieś picie i tak też się stało.Przebiegła przez pasy i weszła do sklepu z kosmetykami.Ruszyła po koszyk i nie patrząc się na nikogo zaczęła za regałem z farbami i szamponetkami do włosów pożerać suchą bułkę która uchowała się jeszcze ze sniadania,oglądając przy okazji lakiery do paznokci i zostawiając po każdym kroku mnóstwo okruchów.Nadia nawet nie zauważyła,że podchodzi do niej ekspedientka,która od pewnego czasu obserwowała ją na monitorze przy kasie
-Ekhehehe- chrząknęła bardzo przepraszam,że przeszkadzam pani,ale chciałabym panią poinformować,że na terenie sieci naszych sklepów nie można spożywać żadnego typu pokarmu w innym przypadku jesteśmy zmuszeni wezwać policję za łamanie regulaminu naszej drogerii-powiedziała blondi eksedientka
-Jeszcze tego mi było trzeba -powiedziała po cichu Nadia 
-Nie bardzo przepraszam juz wychodzę!
sSzybko schowała bułkę do torby i zamykając drzwi od Sklepu Loli ujrzała Piotrka.Cała zakłopotana ruszyła w jego stronę lecz czuła jak na jej twarzy pojawia się rumieniec przypominający kolorem burak czerwony.
___________________________________________
U nareszcie koniec ze specjalną dedykacją dla EWELINY mojej ukochanej przyjaciółki,która pewnie sporo czekała POZDRO :* 





Brak komentarzy:

Prześlij komentarz